Przewodniki / Z Niemiec do UK · Aktualizacja: 30 września 2026

Wysyłka towaru z Niemiec do UK – odprawa krok po kroku

Polska firma z magazynem w Niemczech albo przewoźnik ładujący towar w DE dla klienta w Anglii musi przejść przez niemiecki eksport i brytyjski import. Wyjaśniamy, co dzieje się na każdym etapie i kto za co odpowiada.

Ten przewodnik jest też dostępny po angielsku.

Dla kogo jest ten przewodnik

Coraz więcej polskich firm ma w Niemczech magazyn, spółkę, zakład produkcyjny albo stałych kontrahentów, a polscy przewoźnicy regularnie ładują towar w Niemczech z przeznaczeniem do Anglii, Szkocji lub Walii. Od wyjścia Wielkiej Brytanii z UE taka dostawa to już nie handel wewnątrzunijny, tylko eksport z UE i import do Wielkiej Brytanii. Oznacza to dwie odprawy: wywozową po stronie niemieckiej i przywozową po stronie brytyjskiej, a do tego formalności przy przekraczaniu granicy.

Poniżej opisujemy kolejne etapy w takiej kolejności, w jakiej przechodzi przez nie przesyłka. Opieramy się wyłącznie na informacjach niemieckiej administracji celnej (zoll.de) i HMRC (gov.uk).

Etap 1: zgłoszenie wywozowe w Niemczech (ATLAS)

Jeżeli towar wyjeżdża z Niemiec, eksport obsługuje niemiecki system elektroniczny ATLAS, a konkretnie jego moduł ATLAS-Ausfuhr. Według niemieckiej administracji celnej udział w elektronicznej procedurze wywozu jest obowiązkowy dla zgłoszeń niezależnie od rodzaju transportu. Wyjątki są wąskie, np. zgłoszenia ustne, karnety ATA czy procedura awaryjna.

Procedura wywozu ma zasadniczo dwa etapy:

• Urząd celny wywozu (Ausfuhrzollstelle) – tu składa się elektroniczne zgłoszenie wywozowe i tu towar zostaje objęty procedurą wywozu. Zgłoszenie otrzymuje numer MRN.
• Urząd celny wyprowadzenia (Ausgangszollstelle) – urząd na granicy obszaru celnego UE, który potwierdza fizyczne opuszczenie Unii przez towar.

Po potwierdzeniu wyjścia urząd wywozu zamyka procedurę i wystawia potwierdzenie wywozu (Ausgangsvermerk). Dla eksportera to kluczowy dokument – dowód, że towar faktycznie opuścił UE. Status postępowania wywozowego można sprawdzać przez aplikację IAA-Plus lub interfejs uczestnika ATLAS.

Zgłoszenie wywozowe można złożyć przez certyfikowane oprogramowanie uczestnika ATLAS albo przez internetowe zgłoszenia celne udostępniane przez niemiecką administrację celną. W praktyce firmy z Polski najczęściej powierzają to agencji celnej działającej w Niemczech lub spedytorowi.

Etap 2: numer EORI po stronie brytyjskiej

Według HMRC do importu towarów do Anglii, Walii lub Szkocji potrzebny jest numer EORI zaczynający się od „GB”. Dla przepływów z udziałem Irlandii Północnej może być potrzebny numer zaczynający się od „XI”. HMRC wskazuje też, że podmiot nieprowadzący działalności w UK może potrzebować brytyjskiego EORI do niektórych czynności, m.in. zgłoszeń tranzytowych i deklaracji skróconych.

Zanim ustalicie, kto będzie importerem w UK, sprawdźcie warunki dostawy (Incoterms). To one rozstrzygają, czy odprawę i należności w UK bierze na siebie odbiorca, czy dostawca z Niemiec. Więcej na ten temat w przewodniku Incoterms DDP, DAP, EXW – kto płaci cło.

Etap 3: zgłoszenie przywozowe do UK przez CDS

Zgłoszenia importowe do Wielkiej Brytanii składa się w systemie Customs Declaration Service (CDS), który zastąpił starszy system CHIEF. Instrukcje wypełniania zgłoszeń HMRC publikuje w UK Trade Tariff, tom 3 dla CDS. Kod towaru ustala się według brytyjskiej taryfy celnej – od niego zależą stawka cła i ewentualne wymogi dodatkowe (licencje, kontrole weterynaryjne czy fitosanitarne).

HMRC przedstawia import jako ciąg kroków: decyzja, czy odprawiacie sami, czy przez agenta; EORI i rejestracja w odpowiednich systemach; osobne rejestracje dla towarów objętych ograniczeniami; zgłoszenie przywozowe; zapłata. Kwotę cła i VAT HMRC podaje po złożeniu zgłoszenia.

Przedstawicielstwo bezpośrednie czy pośrednie

Większość firm korzysta z agenta celnego. Warto wiedzieć, na jakiej zasadzie on działa. Przy przedstawicielstwie bezpośrednim agent działa w imieniu importera i to importer odpowiada za dług celny. Przy przedstawicielstwie pośrednim agent działa we własnym imieniu i odpowiada solidarnie z importerem. HMRC wymaga, by warunki reprezentacji potwierdzić na piśmie. Podkreśla też, że importer nadal odpowiada za należytą staranność przy zgłoszeniach.

Etap 4: pochodzenie UE i preferencja celna

Umowa o handlu i współpracy UE–UK (TCA) pozwala na zerową stawkę cła, ale tylko dla towarów spełniających reguły pochodzenia. Samo wysłanie towaru z Niemiec nie wystarczy – liczy się, gdzie i jak towar został wyprodukowany. HMRC przewiduje dwa sposoby udowodnienia pochodzenia:

• Oświadczenie o pochodzeniu – eksporter umieszcza określony tekst na fakturze lub innym dokumencie handlowym. Może ono obejmować jedną wysyłkę albo wiele wysyłek identycznych produktów w okresie do 12 miesięcy.
• Wiedza importera – importer sam wnioskuje o preferencję na podstawie posiadanej wiedzy o pochodzeniu towaru.

Według HMRC eksporter z UE potrzebuje numeru REX, jeśli wartość przesyłki przekracza 6000 euro. Importer może wnieść o preferencję w zgłoszeniu albo w ciągu 3 lat od importu i przechowuje dowody pochodzenia przez 4 lata. Przy przesyłkach o łącznej wartości do 1000 funtów preferencję można zastosować bez formalnego dowodu, jeśli towar spełnia reguły pochodzenia. Szczegóły w przewodniku oświadczenie o pochodzeniu – TCA i REX.

Uwaga dla firm, które w Niemczech tylko magazynują lub przepakowują towar wyprodukowany poza UE: taki towar zwykle nie uzyska pochodzenia UE. Cło w UK naliczy się wtedy według stawki z taryfy.

Etap 5: GVMS i numer GMR na granicy

Przy przewozie drogowym przez porty korzystające z Goods Vehicle Movement Service (GVMS) potrzebny jest numer Goods Movement Reference (GMR). HMRC wymaga go m.in. przy przewozie towarów między UE a Wielką Brytanią. GMR łączy się z referencjami zgłoszeń – przy imporcie z numerem MRN zgłoszenia przywozowego złożonego w CDS, a przy tranzycie z dokumentami tranzytowymi. Numer trzeba przedstawić w porcie wyjazdu, dlatego przewoźnik musi go mieć przed wjazdem na prom lub do tunelu. Praktyczne wskazówki w przewodniku numer GMR i GVMS dla przewoźników.

Lista kontrolna przed wysyłką z Niemiec do UK

• Ustalone Incoterms i to, kto jest eksporterem w DE, a kto importerem w UK.
• Kod towaru i sprawdzenie, czy towar nie wymaga licencji lub dodatkowych kontroli w UK.
• Złożone zgłoszenie wywozowe w ATLAS i numer MRN wywozu.
• Numer EORI zaczynający się od GB dla importera w UK.
• Oświadczenie o pochodzeniu na fakturze (numer REX, jeśli wymagany) albo decyzja o niekorzystaniu z preferencji.
• Zgłoszenie przywozowe w CDS przygotowane przez agenta z określonym typem przedstawicielstwa.
• GMR wygenerowany w GVMS i przekazany kierowcy.
• Kontrola zamknięcia procedury wywozu (Ausgangsvermerk) po przekroczeniu granicy.

Jeśli nie chcecie koordynować obu stron granicy samodzielnie, możecie zlecić zgłoszenia po obu stronach jednej agencji. Jeśli towar jedzie w przeciwnym kierunku, przyda się opis odprawy importowej towaru z UK do Niemiec. Objaśnienia skrótów znajdziecie w słowniku pojęć celnych (po angielsku).

Powiązane przewodniki

• Pierwsza wysyłka firmowa UK–Polska: od czego zacząć

• Odprawa celna zdalnie: jak wygląda współpraca z agencją UK–Polska

• Eksport z Polski do UK krok po kroku: przewodnik dla firm

Źródła

• IT-Verfahren ATLAS-Ausfuhr (zoll.de)
• Get UK customs clearance when importing goods into the UK (GOV.UK)
• Get an EORI number (GOV.UK)
• Claiming preferential rates of duty between the UK and EU (GOV.UK)
• Get a goods movement reference (GOV.UK)

Informacje ogólne, nie porada prawna, podatkowa ani celna. Przepisy się zmieniają — przed wysyłką sprawdź aktualne wymagania w źródłach urzędowych lub u agencji celnej.